|
|
|
ÜYELİK |
|
|
|
|
|
Alkol ve maddeye bağlı bozukluklarda bağımlılık ve kötüye kullanım
için aynı ölçütler kullanılır. Bağımlılıkla kötüye kullanım ayrımı
ağırlık/şiddet farkıyla konur. Alkol için önemli göstergeler;
-
Alkol kullanımını kesememek, bırakamamak,
-
Bir süre içkiyi bırakarak, geçici ayıklık dönemi oluşturarak
kullanımı denetleme, aşırı tüketimi azaltma yönünde tekrarlayan
çabalar olur.
-
Tıkınırcasına içerek en az 2 gün boyunca sarhoş kalmak
(entoksikasyon).
-
Sarhoş (entoksike) iken olayların bazılarının anımsayamama (film
kopması).
-
Düzenli olarak sert içki tüketimi.
-
Ciddi fiziksel hastalığını alkolün arttırdığını bilmesine karşın
alkole devam etmek.
-
İçecek olmayan alkol ürünlerini içmek (ispirto gibi).
-
İş, aile, sosyal yaşamda bozulmalar. Örneğin alkollüyken şiddet
davranışı, işe gidememe, iş kaybı, sarhoşlukla ilgili tutuklanma,
trafik kazası, evlilik sorunu, boşanma.
Alkol yoksunluğu çok fazla ve uzun süre alkol alınımının
sonlandırılması ya da azaltılmasıyla ortaya çıkar, aşağıdaki
belirtilerin iki veya fazlasının görülmesi gerekir:
-
Terleme veya 100'den fazla nabız ve kendini gösteren otonomik
hiperaktivite.
-
Artmış el titremesi.
-
Uykusuzluk.
-
Bulantı veya kusma.
-
Geçici görsel, dokunsal veya işitsel varsanılar veya yanılsamalar.
-
Aşırı huzursuzluk
-
Kaygı-endişe
-
Sara tipi kasılma nöbetleri
Tam alkol yoksunluğu tablosuna deliryum tremens denir. Deliryumda sakinleştiriciler, damar içi serum, destekleyici ekip ile
yatarak tedavi gerekebilir. Potansiyel olarak tehlikeli bir
tablodur.
Bağımlılık tedavisinde hedef tam ayıklık, alkolden tamamen uzak
kalmak olmalıdır. Psikoterapisi kendini tanımaktan çok içme/yeniden
başlama nedenleri gibi somut noktalara odaklanarak başarılı
olabilir. Alternatif baş etme yolları araştırılmalıdır. Eş/aile
desteği tedavi başarısını arttırır.
Disülfiram (Antabus) tedavisi, alkol alındığında zehirlenme etkisi
yaparak etkili olur. Genel sağlık ve güdülenme iyiyse yarar
sağlayabilir, hastadan habersiz bu ilacı kullandırmak tehlikelidir.
|
|